حضور مقاله ای با موضوع رابطهی هنر با جامعه در نخستین همایش ملی سیاست گذاری هنر در ایران
Planchee Studio
۲۴ اسفند ۱۴۰۳
به گزارش روابط عمومی استودیو پلانچی و به نقل از دبیرخانه نخستین همایش ملی سیاستگذاری هنر در ایران، مقالهای با موضوع «سیاستگذاری فرهنگی و نقش آن در توسعه اجتماعی ایران» در این رویداد پذیرفته شده است. این مقاله که توسط سینا رضایی، پژوهشگر حوزه هنر و مدیر استودیو پلانچی، در مرحله پذیرش چکیده قرار دارد و برای ارائه در همایش ثبت شده است.
این پژوهش با عنوان «هنر و جامعه: سیاستگذاری فرهنگی در مسیر توسعه اجتماعی ایران بر اساس تحلیل دیدگاههای پیر بوردیو»، با رویکردی توصیفی–تحلیلی به بررسی این مسئله میپردازد که سیاستگذاری هنر چگونه میتواند در کاهش شکافهای اجتماعی، ارتقای سرمایه فرهنگی و تقویت انسجام فرهنگی تأثیرگذار باشد. در این مطالعه از نظریات پیر بوردیو بهره گرفته شده و تحلیل دادهها بر اساس منابع کتابخانهای، اسناد رسمی و آمار مرتبط با مخاطبان رسانههای داخلی و خارجی انجام شده است.
یافتهها بیانگر آن است که بازنگری در سیاستگذاری فرهنگی، با تأکید بر عدالت اجتماعی و توسعه پایدار، میتواند مسیر تازهای برای ارتقای هویت ملی و شکلگیری تعامل فرهنگی سازنده در جامعه ایران فراهم کند.
استودیو پلانچی این حضور علمی را در راستای تقویت فعالیتهای پژوهشی و تحلیلی خود در حوزه فرهنگ و هنر ارزیابی کرده و بر تداوم حمایت از پروژههای مطالعاتی مرتبط تأکید دارد.
چکیده مقاله منتخب:
سیاستگذاری هنر یکی از ابزارهای کلیدی و بنیادین در جهت دهی به ابعاد اجتماعی و فرهنگی جوامع است که میتواند نقشی اساسی در توسعه اجتماعی ایفا کند. در جمهوری اسلامی ایران، با چالشهایی مانند تنوع فرهنگی، نابرابریهای اجتماعی و بحران هویت، بررسی سیاستهای فرهنگی با رویکردی هدفمند و عینی ضرورت بیشتری پیدا میکند. این مقاله -با هدف تحلیل تأثیر سیاستگذاری فرهنگی در تقویت ابعاد اجتماعی توسعه- به بررسی این پرسش میپردازد که سیاستگذاری هنر چگونه میتواند در کاهش تنشهای اجتماعی و افزایش انسجام فرهنگی در ایران مؤثر باشد؟
پژوهش انجام شده، توصیفی-تحلیلی است و با بهرهگیری از نظریات پیر بوردیو، تلاش میکند نقش هنر و سیاستهای فرهنگی را در ساختارهای اجتماعی و قدرت فرهنگی تحلیل کند. روش گردآوری دادهها شامل مطالعات کتابخانهای و تحلیل اسناد مرتبط است. که شامل آمار منتشر شده ی مرتبط با مخاطبین رسانه های داخلی و خارجی و قیاس این دو است.
یافتهها نشان میدهد که سیاستگذاری هنر، اگر با تأکید بر تقویت سرمایه فرهنگی، افزایش مشارکت اجتماعی و حمایت از تنوع فرهنگی طراحی شود، میتواند به کاهش نابرابریهای اجتماعی، تقویت هویت ملی و ایجاد تعامل فرهنگی سازنده در جامعه منجر شود. این مقاله با تأکید بر لزوم بازنگری در سیاستهای فرهنگی ایران، پیشنهاد میکند چارچوبهای سیاستگذاری مبتنی بر عدالت اجتماعی و توسعه پایدار برای دستیابی به اهداف اجتماعی و فرهنگی در دستور کار قرار گیرد.
کلید واژه ها: سیاست گذاری، فرهنگی، توسعه، اجتماعی، پیر بوردیو
گالری تصاویر